نوشت‌افزار یا لوازم تحریر (به انگلیسی: Stationery) یک اسم ناشمارا به مجموعهٔ گسترده‌ای از ابزارهایی نوشتاری و تولید شده‌ای گفته می‌شود که به کاغذ، پاکت نامه یا تجهیزات اداری  اشاره دارد. نوشت افزار شامل موادی است که باید با دست (به عنوان مثال،  کاغذنامه) یا توسط تجهیزاتی مانند: چاپگرهای رایانه ای نوشته شوند.">

خودنویس چوبی گردو میراث

خودنویس گردو میراث

از {{model.count}}
انتخاب نوع:
نوع را انتخاب کنید.
تعداد
نوع
ویژگی‌های محصول
  • نوع: خودنویس
  • طرح: چوب گردو
  • جنس: چوب
  • جعبه: دارد
فروشنده فروشنده: فروشگاه اینترنتی صنایع دستی ارژن مارکت
آماده ارسال ناموجود
  • {{value}}
{{Object.keys(model.attributes).length}}
کمی صبر کنید...

نوشت‌افزار یا لوازم تحریر (به انگلیسی: Stationery) یک اسم ناشمارا به مجموعهٔ گسترده‌ای از ابزارهایی نوشتاری و تولید شده‌ای گفته می‌شود که به کاغذ، پاکت نامه یا تجهیزات اداری  اشاره دارد. نوشت افزار شامل موادی است که باید با دست (به عنوان مثال،  کاغذنامه) یا توسط تجهیزاتی مانند: چاپگرهای رایانه ای نوشته شوند.

محصولات مرتبط

نوشت‌افزار

نوشت‌افزار یا لوازم تحریر (به انگلیسی: Stationery) یک اسم ناشمارا به مجموعهٔ گسترده‌ای از ابزارهایی نوشتاری و تولید شده‌ای گفته می‌شود که به کاغذ، پاکت نامه یا تجهیزات اداری  اشاره دارد. نوشت افزار شامل موادی است که باید با دست (به عنوان مثال،  کاغذنامه) یا توسط تجهیزاتی مانند: چاپگرهای رایانه ای نوشته شوند.

مغازه لوازم التحریر

کاغذ

خودنویس

خودنویس نوعی از قلم است. در خودنویس برخلاف خودکار، از جوهر مایع روان استفاده می‌شود. خودنویس دارای یک مخزن جوهر مایع است. جوهر خودنویس با استفاده از دو خاصیت مویینگی و گرانش، بدون نیاز به فشار به سطح کاغذ انتقال می‌یابد.

مخزن جوهر خودنویس ممکن است به صورت دستی یا با استفاده از پیستون تزریقی پر شود. در برخی انواع خودنویس، مخزن جوهر به صورت فشنگ‌های پرشده آماده، تهیه و جایگزین می‌شود.

تاریخچه

اولین خودنویس را عباس ابن فرناس دانشمند بزرگ عرب ساخت و از آن استفاده کرد. نخستین سفارش برای ساخت چیزی شبیه به خودنویس، توسط معاذ المعز، خلیفه مصر در قرن دهم میلادی ارائه شده‌ است. بعدها و در قرن هفدهم، یک مخترع آلمانی خودنویس ساده‌ای با استفاده از پر، تیغ جوجه تیغی و چوب پنبه ساخت.

پر طاووس

طی سال‌های بعد، تلاش برای ساخت خودنویس‌های مرغوب تر ادامه یافت. مشکلی که در  این راه وجود داشت این بود که با مصرف تدریجی جوهر، فشار هوا در مخزن کاهش می‌یافت و در نتیجه جوهر امکان حرکت بر اساس گرانش را از دست می‌داد. همین مشکل موجب شد که تا قرن نوزدهم، ساخت خودنویس پیشرفت چندانی نکند.

مراجع  معاصر نشان می‌دهند که نوعی از خودنویس، دارای مخزن جوهر، در قرن هفدهم در  اروپا وجود داشته‌است. مخترع آلمانی، دانیال شوئِنتِر در مجلهٔ لذت فیزیک ریاضیات (چاپ‌شده در سال 1636) قلمی ساخته شده از دو عدد ساقه‌ی توخالی (پرنده یا جوجه‌تیغی) را توصیف نمود.

زغال خودنویس

پیش‌برِ خودنویس (در فارسی به آن زغال گفته می‌شود) آن جزئی است که نوک قلم را به  مخزنِ جوهر متصل می‌کند. این جزء نه تنها به جوهر توان جریان یافتن به نوک خودنویس را می‌دهد (پروسه‌ای که گاهی اوقات به‌عنوان «نشتِ کنترل‌شده»  تعریف می‌شود)، بلکه میزان هوایی که برای جایگزین کردن این جوهر مصرفی، به  داخل مخزن کشیده می‌شود را نیز کنترل می‌کند. پیش‌بر این کار را از طریق  مجرای باریک یا «شقاق»، در امتداد لبهٔ پایینی خود انجام می‌دهد. هم‌زمان با جریان جوهر از طریق این مجراها به نوک قلم، حجم یکسانی از هوا از مجرایی دیگر، به مخزن جوهر وارد می‌شود. 

 نوک خودنویس

نوک خودنویس بخشی از قلم است که با سطح کاغذ در تماس است و وظیفه آن رساندن جوهر به کاغذ می‌باشد. انواع مختلفی از نوک خودنویس تا به حال ساخته شده‌اند که بر اساس موارد زیر تقسیم‌بندی می‌شوند:

  1. شکل نوک خودنویس
  2. اندازه و سایز نوک خودنویس
  3. مواد سازنده نوک خودنویس
نوع
خودنویس
طرح
چوب گردو
جنس
چوب
جعبه
دارد
ضخامت جعبه (سانتیمتر)
3
رنگبندی
مطابق با تصویر
توضیحات
قطر خودنویس 13 میلیمتر
قطر نوشتاری 1 میلیمتر

دیدگاه خود را بنویسید

  • {{value}}
این دیدگاه به عنوان پاسخ شما به دیدگاهی دیگر ارسال خواهد شد. برای صرف نظر از ارسال این پاسخ، بر روی گزینه‌ی انصراف کلیک کنید.
دیدگاه خود را بنویسید.
کمی صبر کنید...